عشق

عشق را از عشقه گرفته اند و عشقه آن گیاهی است که درباغ پدید آید در بن درخت،اول بیخ در زمین کند ،پس سر برارد و خود را در درخت می پیچد وهم چنان می رود تا جمله ی درخت را فراگیرد وچنانش در شکنجه کشد که نم در میان رگ درخت نماند،وهر غذا که به واسطه ی آب وهوا به درخت می رسد به تاراج می برد تا آن گاه که درخت خشک شود.

(سهروردی،فی حقیقه العشق)